Ted van Lieshout – Mijn meneer

MijnMeneer1Een elfjarige jongen loopt rond met een geheim. Hij durft het aan niemand toe te vertrouwen, behalve aan Maria. Ze staat met het kindje Jezus in haar armen in een kapelletje langs de weg naar school. Aan haar biecht Ted op dat hij een bijzondere vriendschap heeft gesloten met een meneer. Maar hij vertelt het haar niet zomaar; hij hoopt dat ze er iets voor terug wil doen.
Op overrompelende wijze vertelt Ted van Lieshout het verhaal over de relatie met `mijn meneer , die zich in zijn eigen jeugd heeft afgespeeld. Met grote subtiliteit voert hij de spanning op tot het aangrijpende slot dat geen lezer onberoerd zal laten.

Ben jij op zoek naar een recensie van Mijn meneer door Ted van Lieshout? Ze staan hieronder voor je op een rij!

PinkBullets; *****

In een ruk heb ik ‘mijn meneer’ uitgelezen. Wat een fantastisch mooi, ontroerend en verwarrend verhaal. Omdat alles uit het oogpunt van een elfjarige is opgeschreven, zonder waardeoordelen, komt dit verhaal keihard binnen. Het gaat niet over een grote boze pedofiel, maar over een klein jongetje, dat zich voor het eerst in zijn leven gerespecteerd en gewaardeerd voelt om wie hij is. Hij is speciaal.

NRC;

Wie Mijn meneer leest, wordt ondanks zijn vooroordelen heen en weer geslingerd tussen boosheid op de meneer en begrip voor de relatie. Het dubbele gevoel blijft – de relatie eindigt en daarmee het verhaal, maar het dilemma wordt niet beslecht. In een maatschappelijke discussie die geen redelijkheid meer duldt, biedt Mijn meneer een voorzichtig tegengeluid, waarvan je niet wist dat je het wilde horen.

8Weekly; ****½

Met Mijn meneer doet Van Lieshout precies wat literatuur hoort te doen. Schuren, heersende opvattingen op scherp zetten en morrelen aan een ingesleten moraal. Zodat er ruimte komt voor afwijkende stemmen. De vraag of de roman gezien kan worden als een pleidooi voor of tegen pedoseksuele relaties is daarom ook niet relevant.

Atheaneum;

Mijn meneer zit literair gezien geraffineerd in elkaar. Van Lieshout brengt je helemaal in de leef- en denkwereld van de elfjarige. Dat is knap. Bijna nergens verliest hij het perspectief van de biechtende jongen uit het oog. Mooi is dat gedaan in de smeekbede aan Maria, die maar niet verhoord wordt: ‘Ik wil het niet, hoort u, Maria? Ik wil het niet!’

Tzum;

Van Lieshout schrijft zeer heldere zinnen, zoals we dat ook zien in zijn jeugdpoëzie of de prachtige jongerenroman Gebr.. Knap is hoe hij steeds vanuit het perspectief van de elfjarige jongen het verhaal vertelt. Het is echt het verhaal van de jonge Ted; nergens komt een belerende verteller aan het woord.

Rein Swart;

Van Lieshout heeft ondanks een vervelende hoofdpersoon een belangwekkend en ontroerend onderwerp ter hand genomen dat in onze ontwikkelde maatschappij aandacht en openbaarheid verdient.

Literair Nederland;

Wat in Mijn meneer zo helder wordt beschreven – een pedofiele relatie van één zomer lang – laat de lezer in verwarring achter. Hoe ging dat verder met die jongen, en met die man? Was het ineens voorbij, of was er een pijnlijke nasleep? Duidelijk wordt dat de ontvankelijkheid van Ted voor ‘meneer’ schuilt in dat wat hij mist bij zijn moeder, vrienden en familie: aandacht, begrip en bewondering.

Postscriptum;

Ted van Lieshout worstelt al heel lang met deze geschiedenis. Bang als hij is omdat de publieke opinie wel eens zou kunnen vinden dat een slachtoffer van pedoseksualiteit die bovendien ook nog eens kinderboekenschrijver is, niets anders dan een pedofiel kan voortbrengen. Twijfelaars moeten dit boek gaan lezen en kunnen maar tot één slotsom komen: deze stelling is grote onzin.

Recensieweb; ***

Sommige verhalen moeten verteld worden. Dat is precies het gevoel dat overblijft na het lezen van Mijn meneer, een autobiografische ervaring in de vorm van een briefroman waarin Ted van Lieshout uiterst persoonlijke herinneringen aan zijn jeugd verwerkt.

Nick Preusterink;

Het boek geeft een bijzondere kijk op pedofilie, waarin het onderwerp genuanceerd wordt in plaats van gestigmatiseerd. Het zorgt ervoor dat je bij het onderwerp stil staat en ondanks dat het prachtig is opgeschreven, maakt het je verschrikkelijk kwaad en ontroerd het je op het eind.

Maarten Dessing;

Vooral in de vele intieme scènes heeft Van Lieshout de juiste toon gevonden. De kleine Ted is de nieuwsgierige jongen die met rode oren het grootste geheim van de wereld ontdekt. De meneer is de verstandige volwassene, die weliswaar zijn behoeften najaagt, maar er altijd voor waakt zijn macht te misbruiken.

Wim Pelgrim; *****

Mijn meneer is het bijzonderste boek dat ik in lange tijd heb gelezen en zou eigenlijk door iedereen moeten worden gelezen!

NCRV; ****

Heel mooi beschrijft Van Lieshout de tegenstrijdige gevoelens, die meneer bij Ted opwekt. Stapje voor stapje gaat het verder, en het is moeilijk te zeggen waar de grens ligt tussen manipulatie van meneer en nieuwsgierigheid van Ted. Of, zo u wilt, tussen manipulatie en liefde. Want dat is het óók: een liefdesrelatie. Ook al is die nog zo ongelijkwaardig. Dat je je als lezer niet medeplichtig gaat voelen komt omdat Van Lieshout het verhaal heel consequent vanuit de jonge Ted heeft beschreven. Daardoor blijft het ‘zuiver’, ook al is dat misschien een raar woord in dit verband.

Joukje Akveld; ***

In Mijn meneer vertelt hij het complete verhaal voor volwassenen. Althans, met de vrijheid van de fictieschrijver – Van Lieshout heeft de werkelijkheid naar zijn hand gezet om de identiteit van zijn meneer te beschermen en te voorkomen dat de lezer over zijn nek gaat.

Knack.be;

Wat Van Lieshout ook overduidelijk maakt, is hoe gemakkelijk het is een kind te manipuleren. ‘Ik wou het eigenlijk niet,’ zegt de kleine Ted meermaals, ‘maar ik deed het uiteindelijk toch.’

Boekenbijlage;

Van Lieshout gebruikte een jeugdervaring met een pedofiel als basis voor dit boek. Een volledige reconstructie zat er niet in, omdat er na 45 jaar natuurlijk hiaten zitten in het geheugen van de schrijver, hiaten die hij met zijn fantasie opvulde.

CJP.be; *****

Stereotypen blijven uit. Hier geen kinderverkrachter in de bosjes, maar een meneer die gezellig legokastelen bouwt. Teds vader mag dan wel dood zijn, de jongen ziet in zijn meneer geen vaderfiguur en als meneer zich de rol van vader aanmeet, maakt Ted zich kwaad.

Cobra.be; ***

“Mijn meneer” is het verhaal van de toenadering tussen een man en een kind. Elkaar naakt tekenen wordt steeds intiemer en uiteindelijk gebeurt wat dicht in de buurt van een aanranding komt. Maar echte dwang blijft zo goed als afwezig. Deze meneer is een verleider, geen verkrachter. En er is altijd de kleine weifelende Ted.

Leesclubleiden;

Een zwaar en beladen onderwerp, zowel voor de schrijver als de lezer. Maar de complimenten vlogen over tafel: zeer aangrijpend, vonden we, integer, respectvol, confronterend. Het lezen van dit boek laat zich vergelijken met het zien van een auto-ongeluk: je weet wat er gaat gebeuren, en toch wend je je niet af. Met een razende vaart leidt Van Lieshout je de wereld van de 9-jarige Ted binnen.

Heb jij Mijn meneer door Ted van Lieshout gelezen? Laat hieronder jouw beoordeling achter!