Herman Koch – Het diner

Herman Koch – Het diner

Tags:

 

HetDiner1Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen.

De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons ­– wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.

Het diner is de weergaloze en ambitieuze nieuwe roman van Herman Koch, waarin de vraag centraal staat in hoeverre je als ouder verantwoordelijk bent voor de daden van je eigen kind. In soepel proza schotelt Koch de lezer een bloedstollend verhaal voor dat zich binnen de tijdsspanne van een avond voltrekt. Een roman met de tragiek van de film Festen – heel menselijk en onafwendbaar op het noodlot afstevenend.

Ben jij op zoek naar een recensie van Het diner door Herman Koch? Ze staan hieronder voor je op een rij!

PinkBullets; ***

Koch begeeft zich op de grens van fictie en non-fictie door Paul opmerkingen te laten maken als “ik zal niet zeggen wat de naam van het restaurant is want dan staat iedereen daar morgen op de stoep”. Wat mij betreft was pure fictie prima geweest en maakt dit het verhaal een beetje gekunsteld. Ook de wat overbodige epiloog (die beschrijft hoe en wanneer Paul en zijn vrouw thuis komen na het etentje) is enigszins teleurstellend.

Parool;

Tijdens het lezen van Het diner wordt bovendien snel duidelijk dat sprake is van een plot, en dat is ook al niet zo’n literaire eigenschap van een roman. We krijgen verwikkelingen te verwerken, toestanden, zaken waarop zeker nog terug zal worden gekomen. Geen handeling zal zonder betekenis blijken te zijn. En ja, zo is Koch op zijn best, schitterend denkend en schrijvend tot aan de uiterste consequentie en niet ingesnoerd door iets wat zo wezenlijk kinderachtig is als een verbazingwekkende plot.

Vrij Nederland;

Na Het diner kan echt niemand meer ontkennen dat de lang springerig gebleven Herman Koch (1953) een volleerd en volwassen romancier is. Niks is meer te merken van de handicap die hem in eerdere boeken parten speelde: zijn in overbewustzijn resulterende intelligentie. Teveel dacht hij op metaniveau om een rechttoe rechtaan verhaal te vertellen, een ‘romannetje’ te schrijven – dus ondergroef hij stelselmatig zijn voornaamste verhaallijn, liet hij alles relativerende ironie op zijn onderwerp los.

Recensieweb; *****

Herman Koch toont zich met het boek een schrijver die in staat is om op een kunstige manier spanning op te bouwen. De informatie is goed gedoseerd, zodat je aan het boek gekluisterd blijft zodra je het hebt opgepakt. Het thema is origineel, indringend, actueel en dichtbij. Tegelijkertijd staat wat er gebeurt ver genoeg van je af om er met opengesperde ogen naar te blijven staren. Van wat de hoofdpersonen doen draait je maag zich soms om, maar je kijkt er niet van weg. Sterker nog: je gaat er nog eens beter voor zitten en leest gespannen verder.

Volkskrant;

Valt er op dit boek dan niets aan te merken? Een kleinigheid: compositorisch komt het hoofdstuk over Pauls onderwijsverleden enigszins uit de lucht vallen. Maar afgezet tegen de zorgvuldige bouw van de rest van het boek, Kochs opvallend effectieve timing, en bovenal de vele geestige observaties van menselijke ijdelheid, is dat beslist overkomelijk.

Literair Nederland;

Geef je je eigen kinderen aan? Ook als je weet dat je je carrière als politicus dan vaarwel kunt zeggen? Misschien is Het diner daarom wel een succes. Als lezer krijg je nauwelijks houvast op het verhaal. Koch laveert tussen de genres door: de roman is thriller, psychologische roman, satire ineen. Hij doet niet wat de lezer verwacht van de hoofdpersonen. Hij doet niet wat de lezer verwacht bij een genre. Nergens behaagt hij zijn lezers en daarom is het des te opmerkelijker dat diezelfde lezers zo massaal naar dit boek grijpen. Dat lijkt me een opsteker voor de literatuur.

Trouw;

Het Diner is een ijzersterke spannende roman met op z’n minst opmerkelijke personages. Of zoals een van de personages het verwoordt: “Het gaat over het recht om een klootzak te zijn.” Het Diner mixt Thomas Ripley met Festen. Herman Koch tovert een zeven-gangenmaaltijd bijeen met moreel besef, carrièrejacht, jarenlange frustratie, moederliefde, broederhaat… als ingrediënten.

8Weekly;

Met Het Diner heeft Koch een spannende en met veel vaart geschreven roman afgeleverd. Het dilemma wat je als ouder moet doen als je kind een misdrijf pleegt, raakt enigszins ondergesneeuwd. Ook over mogelijke toekomstige consequenties voor Michels gedrag wordt niet gerept. Een criminele carrière lijkt niet uitgesloten. Niettemin zijn de restaurantpassages zowel herkenbaar als bijzonder humoristisch. Een roman die je met veel plezier leest.

Infonu;

Zonder te verklappen wat er besloten wordt tijdens het diner, blijft de lezer op het eind zitten met de vraag of de gekozen beslissing de juiste is. Zo blijft de lezer nog lang over het verhaal nadenken. Hoe zou ik gehandeld hebben? In dat opzicht heeft Herman Koch zijn doel goed bereikt.

De Lady library; ***

Herman Koch schrijft wel echt heel goed en dat was ook de voornaamste reden dat ik het boek helemaal heb uitgelezen. Er zit was humor in en alles wordt op een interessante manier verteld, maar niet te moeilijk, ondanks dat ik de gebeurtenissen zelf een beetje saai vond. Al met al een goed boek, maar ik denk dat ik nog iets te jong ben om er heel positief over te zijn.

De leesfabriek;

Het mooie aan dit verhaal vind ik dat het een doodgewone situatie betreft en dus vrijwel elke ouder in deze situatie, misschien wat minder heftig, terecht zou kunnen komen. Ik vind Het Diner namelijk een van de fijnste boeken die ikzelf gelezen heb en ben daardoor erg benieuwd geworden naar de andere boeken van Herman Koch.

Primaire berichten;

De boodschap van Koch is helder: dure restaurants zijn pure volksverlakkerij, politici zijn kortzichtige, populistische egoïsten. Tja, echt een boeiend inzicht waarvoor je absoluut Het diner zou moeten lezen. De echte vraag, hoe zit het nu met de oudersloyaliteit, blijft daarentegen onderbelicht. Voor een genuanceerde behandeling van deze vraag moet je niet bij Koch aankloppen.

Boeken.blogo;

Wauw, wat een geweldig boek! Alles speelt zich af op één avond. Middels flashbacks wordt duidelijk hoe beide gezinnen leven en wat Michel en Rick hebben uitgevreten. Zodra ik aan dit boek begon heeft het me niet meer los gelaten. Ik wilde alleen maar verder lezen. De ontknoping is niet geheel onverwacht maar daardoor niet minder mooi. Het is een verhaal wat me nog tijden bij zal blijven en genoeg stof tot nadenken geeft.

Rob Speekenbrink;

Een goed boek over gedrag, in hoeverre je verantwoordelijk bent voor andermans (je kinderen) gedrag, maatschappelijke issues en een klein beetje over kleine hoeveelheden eten en een pink die dat allemaal aanwijst. Over ziekte, erfelijkheid, straffen, opvoeding en opvattingen. Over het recht in handen nemen en dat verdedigen.

Knack.be;

Maar het écht buitengewoon knappe van deze roman is dat deze nuchter-geestige Paul zich in de loop van het verhaal ontpopt als iemand voor wie je allengs minder en minder sympathie gaat voelen (- om maar één ding te noemen: heeft hij eigenlijk niet last van nare geweldsfantasieën?). In de climax waar Koch behendig naar toe werkt, blijft niemand buiten schot. ‘Het gaat over het recht om een klootzak te zijn’, laat Paul zich op zeker moment ontvallen. Een kernzin in dit meesterlijke boek.

Guido Huisintveld; **

Geen van de personages komt sympathiek over. Aanvankelijk is het cynische commentaar van hoofdpersoon Paul wel lachwekkend, maar dat plezier verdwijnt al snel naar de achtergrond. Hoewel de hoofdlijn van Het diner het diner is, permitteert de auteur zich regelmatig uitstapjes die in een column niet zouden misstaan. Het einde is zoals gezegd nogal verrassend, maar past niet helemaal bij het uitgebreide daaraan voorafgaande verhaal.

NCRV gids; ****

Hoe ver gaan ouders om hun zoontjes te beschermen? Koch beschrijft ze genadeloos. Tot nu toe zijn er alleen nog maar wazige beelden vertoond in Opsporing Verzocht, maar als het bekend wordt, dan breekt de pleuris uit en dan kan Serge zijn premierschap wel vergeten… ‘Het kauwen nam amper tien seconden in beslag’. Wat een heerlijk leesboek, je schiet er doorheen. Maar aan het einde van de maaltijd ligt het voedsel wel zwaar op de maag. Geen lichte kost, geweldig klaargemaakt.

Heb jij Het diner door Herman Koch gelezen? Laat hieronder jouw beoordeling achter!

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Share This

Wil jij niets missen?

Wil je een seintje ontvangen zodra de bestseller top 10 online staat en verrast worden met waanzinnige boekentips?

 

Je bent succesvol aangemeld!